Szukaj

Struktura Wydziału

Brak osób do wyświetlenia.
pasieka

Kierownik katedry

dr hab. Elżbieta Wójcik-Gront, prof. SGGW

Baza dydaktyczna

Element nr 2

Pasieka: położona jest na terenie SGGW, za budynkiem nr 3 (Stary Kampus). Pasieczysko pasieki doświadczalnej (1,85 ha) to 50 rodzin pszczelich rasy kraińskiej A. m. carnica , włoskiej Apis mellifera ligustica, kaukaskiej A. m. caucasica oraz kolonie pszczół samotnic murarki ogrodowej (Osmia rufa) wraz z polem uprawnym pracowni (1,2 ha) z kwitnącymi roślinami miododajnymi, trzy wyposażone pracownie do: hodowli i inseminacji matek pszczelich, hodowli pszczół samotnic, jakości produktów pszczelich oraz stebnik – budynek przeznaczony do zimowania pszczół. Ze względu na prowadzenie zajęć dydaktycznych pszczoły selekcjonowane są przede wszystkim na łagodność, ale również nierojliwość i produkcję miodu. W Pracowni Pszczelnictwa prowadzone są badania dotyczące jakości produktów pszczelich, wychowu i sztucznego unasieniania matek, zachowania pszczół, gospodarki pasiecznej oraz biologii trzmieli i pszczół samotnic. Pasieka SGGW, dzięki łagodności pszczół i życzliwości pracowników, jest doskonałym miejscem do odbycia praktyk studenckich.

Kierownik: dr hab. Beata Madras-Majewska

Przepiórkarnia:

Katedra Genetyki i Ochrony Zwierząt prowadzi przepiórkarnię doświadczalną od lat 1970 ubiegłego wieku. Istniejąca populacja wywodzi się z przepiórek sprowadzonych z hodowli Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN w Jastrzębcu w początkach lat 80. Populacja ta hodowana jest w cyklu zamkniętym (tj. pozyskiwanie i namnażanie materiału wyłącznie z własnego źródła) dysponując niezbędnym do tego celu wyposażeniem w znacznej części zakupionym z Funduszu Nauki Polskiej w ramach programu „Zwierzętarnia”. Przepiórkarnia ze stadem podstawowym przepiórek japońskich liczących 80 gniazd rodzicielskich z czterech linii, wśród których dwie linie – J i W, prowadzone są w systemie linii zachowawczych od 60 pokoleń (źródło materiału genetycznego); dwie pozostałe to S – selekcjonowana od ponad 20 pokoleń w kierunku masy ciała w 28 dniu życia i K – równolegle prowadzona linia kontrolna. Przepiórki japońskie są wykorzystywane głównie jako materiał doświadczalny stanowiąc relatywnie tani model do badań nad drobiem, w tym przede wszystkim do badań genetyczno-hodowlanych, ale także do badań żywieniowych, fizjologicznych, embriologicznych itp.

Kierownik: dr Beata Grzegrzółka

Myszarnia:

Myszarnia naszej Katedry powstała w 1966 r. niemalże równolegle z powstaniem Zakładu Genetyki Zwierząt. Początkowo mieściła się w maleńkim budyneczku obok Pałacu w Brwinowie (gdzie była siedziba Zakładu Genetyki). W tym czasie nie było odpowiednich klatek, więc pierwsze zwierzęta były utrzymywane w drewnianych klatkach z drucianą pokrywą, potem (wtedy jeszcze) dr T. Sławiński wymyślił, aby wykorzystać gospodarcze pudełka plastikowe, w których w pokrywie wycinany był wierzch i wtapiana metalowa siatka. Pierwsze myszy zostały sprowadzone z Centrum Badań Ekologicznych PAN: myszy A/St, BALB/c i C57BL/6 oraz z Centrum Onkologii: BN/a. Zwierzęta te stanowiły bazę do wyprowadzenia stada outbred, a następnie rozpoczęcia selekcji w kierunku myszy lekkich (L) i ciężkich (C). W 2004 roku zwierzętarnia została przeniesiona do pomieszczeń, który obecnie zajmuje, przygotowanych wg projektu opracowanego przez prof. dr hab. E. Wirth-Dzięciołowską. Od początku istnienia Zwierzętarnia służyła zarówno celom dydaktycznym, jak i badawczym. Początkowo prowadzono wyłącznie hodowlę myszy i doświadczenia selekcyjne na tym gatunku, w miarę potrzeby rozpoczęto także hodowlę i badania innych gatunków gryzoni.

Obecnie w systemie konwencjonalnym utrzymywanych jest około 450 myszy (linie selekcyjne L i C, kolorowe) oraz 50 myszoskoczków mongolskich. Myszy linii L (lekka) i C (ciężka) są selekcjonowane przeciwstawnie na masę ciała w 21 dniu życia nieprzerwanie od 50 lat (144 pokolenie). System kojarzeń tych myszy ukierunkowany jest na minimalizację inbredu, tak aby zachować jak największą zmienność genetyczną. Na myszach z tych linii prowadzone są badania dotyczące procesów starzenia się organizmu, zaburzeń płodności oraz behawioralne. Myszy kolorowe (kilkanaście odmian barwnych) i myszoskoczki utrzymywane są głownie dla celów dydaktycznych i badań behawioralnych.

Kierownik: dr Marta Gajewska

Fermy 

  1. RZD WILANÓW-OBORY:

ferma bydła: Ferma położona jest w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Wilanów-Obory w odległości 20 km od siedziby Uczelni. Obecnie utrzymywanych jest około 320 sztuk krów mlecznych o średniej wydajności mlecznej około 10 tys. kg mleka. Obecnie krowy dojne utrzymywane są w 2 nowych oborach wolnostanowiskowych boksowych, ściołowych, a krowy zasuszone w identycznym systemie w porodówce, której połowę powierzchni zajmuje 13 indywidualnych kojców porodowych o pow. 10,5 m2każdy i tyleż indywidualnych klatek dla cieląt utrzymywanych tu w okresie pojenia siarą. Stosowane wolnostanowiskowe, grupowe utrzymanie krów jest funkcjonalne i efektywne pod względem produkcyjnym, ale utrudnia indywidualne traktowanie krów i prowadzenie badań.

Kierownik fermy: mgr Łukasz Ładoń

ferma trzody chlewnej: Stado podstawowe do 40 loch  z przychówkiem (aktualnie 10 loch); jeden budynek o pow. 1000m2 podzielony na sektory: – rozrodu: kojec grupowy dla loch z komputerową stacją paszową, 5 kojców z przeznaczeniem: dla knura oraz dla loch po odsadzeniu; – porodówka: 12 kojców porodowych z podłogą litą (stosowana ściółka – trociny), jarzmo dla lochy, standardowe wyposażenie; – warchlakarnia: 8 kojców dla warchlaków oraz 8 kojców dla tuczników w utrzymaniu grupowym (po 5 sztuk w kojcu); – tuczarnia indywidualna: 96 kojców w 4 rzędach, 24 kojce w każdym, indywidualne dawkowanie paszy, w formie suchej: sypkiej lub granulowanej z 4 silosów o pojemności 2,4t każdy; utrzymanie na ściółce (słoma lub trociny), spadek podłogi w kojcu 8o w kierunku kanału gnojowego, usuwanie odchodów – zgarniak obornika; Chlewnia wyposażona jest w ciągi paszowe i gnojowe, wentylację mechaniczną, automatyczny system pojenia zwierząt, system ogrzewania. Na zajęciach dydaktycznych wykorzystywane są: urządzenie do oceny przyżyciowej świń (PIGLOG 105) oraz aparat ultradźwiękowy do diagnozowania ciąży. System utrzymania świń w chlewni spełnia wymogi wysokiego dobrostanu.

Kierownik fermy: mgr Sebastian Ślusarczyk

ferma drobiu: budynek o pow. 1000 m2, w tym: dwie hale do odchowu drobiu mięsnego, każda na 1000 sztuk kurcząt brojlerów; 1 hala niosek z dwoma segmentami baterii klatkowych dostosowanych do obowiązujących przepisów, każda na 240 sztuk kur; 1 hala dla drobiu ozdobnego z dostępem do wybiegów (na ok. 800 szt.), magazyn jaj z sortownicą.

Kierownik fermy: mgr Sebastian Ślusarczyk

RZD ŻELAZNA: im. prof. Adama Skoczylasa w Żelaznej, 96-116 Dębowa Góra, tel. (046) 8313911

ferma owiec i kóz: Ferma powstała w 1988r. jako obiekt wydzielony w RZD Żelazna podległy organiza­cyjnie Katedrze Hodowli Zwie­rząt SGGW. Obecnie utrzymywanych jest: 15 kóz rasy burskiej, 120 matek owcy żelazneńskiej, 145 matek rasy wrzosówka polska, 35 matek owcy olkuskiej. Wszystkie rasy utrzymywanych owiec objęte są Programem Ochrony Zasobów Genetycznych Zwierząt Gospodarskich. Zwierzęta utrzymywane są na głębokiej ściółce w dwóch budynkach zamkniętych i trzech wiatach półotwartych, wyposażonych w standardowe paśniki i poidła dla owiec. Stado produkuje materiał zarodowy dla innych hodowli zachowawczych, prowadzona jest ocena efektywności tuczu i wartości rzeźnej jagniąt opartej na krzyżowaniu międzyrasowym, ocena cech rozrodu i użytkowości mlecznej kóz i owiec.

Kierownik fermy: dr Krzysztof Głowacz

STAJNIA DYDAKTYCZNA: Stajnia z krytą ujeżdżalnią – (ujeżdżalnia 25 m x 60 m), placem zewnętrznym do jazdy konnej (20 m × 60 m) oraz kolekcją zaprzęgów (lokalizacja: Warszawa – Wolica). Stajnia z 17 boksami z pełnym wyposażeniem. Stan zwierząt: 17 koni. Zaplecze i pełne wyposażenie w sprzęt jeździecki do uprawiania różnych form jeździeckich (różne rodzaje siodeł do jazdy konnej, zestaw przeszkód do nauki skoków).

Manager: mgr Julia Krencik